HomeWie zijn wijReikiDe vijf Reiki principesMikao UsuiKuramaJapan rond 1900KiDe TaoYin en YangTekstenMindfulnessReiki en bloesemsInformatieAgendaGastenboekContact
Ki
Ki of ch'i ook vaak gespeld als chi, is een fundamenteel begrip in de Chinese cultuur, dat in het algemeen vertaald wordt als adem, levenskracht, vitale energie of de spirituele energie die deel uitmaakt van alles wat bestaat. Het ideogram of symbool voor Ki ( zie hierboven) bestaat uit de karakters voor stoom , oprijzend uit rijst bij het koken. Weten we dan nu al wat Ki is? Nee, eigenlijk dus niet. Er zijn heel wat manieren waarop Ki of Chi wordt uitgelegd en om het goed te begrijpen zou je het in feite moeten ervaren en leren toepassen!
Geneeskundige opvatting
In de traditionele Chinese geneeskunde gelooft men, dat er natuurlijke patronen van Ki door het lichaam lopen en dat de Ki in kanalen, die meridianen heten, circuleert. Symptomen van diverse ziekten worden vaak gezien als een verstoring of ongebalanceerde beweging van Ki door deze meridianen, of het uit balans zijn van Ki in de diverse Zang Fu organen (milt/maag en lever/galblaas). De traditionele Chinese geneeskunst probeert deze verstoringen tegen te gaan door de stroom van Ki door het lichaam aan te passen en maakt hierbij gebruik van diverse therapeutische technieken. Voorbeelden van dergelijke technieken zijn Tai-Chi, Qigong, kruidengeneeskunde, diëeeten, en acupunctuur, die dunne metalen naalden gebruikt die in de huid aangebracht worden om Ki om te leiden of te balanceren.
Filosofische achtergrond
De filosofische denkbeelden die met Ki te maken hebben dateren van de vroegste opgetekende geschiedenis van het Chinese denken. Een van de belangrijke personen in de Chinese mythologie is Huang Di of de Gele Keizer. Hij wordt vaak als de culturele held beschouwd die veel van wat later de Traditionele Chinese geneeskunst werd, verzamelde en op schrift stelde. Hoewel het Ki concept in alle Chinese filosofieën zeer belangrijk is geweest, is hun beschrijving van Ki nogal uiteenlopend en zelfs tegenstrijdig.
Een belangrijk verschil draaide om de vraag, of Ki bestaat als een kracht die onafhankelijk is van materie, of dat Ki uit materie voortkomt. Of omgekeerd, of materie uit Ki voortkomt. Sommige boeddhisten en taoisten neigden nogal naar de eerste visie, waarbij vooral de boeddhisten eerder de materie als een illusie beschouwden.
Wetenschappelijk bewijs
De gevestigde wetenschap heeft geprobeerd het mogelijke bestaan van Ki te testen. Enkele benaderingen waarbij complementaire en alternatieve medicijnen (CAM) werden toegediend, lijken niet alleen te wijzen op het bestaan ervan, maar ook dat de energie die door het lichaam loopt en zich hieromheen bevindt beinvloed kan worden zodat fysieke, psychologische en geestelijke gezondheid bevorderd worden. Acupunctuur en andere praktijken van traditionele Chinese geneeskunde, homeopathie, ayurveda en vele andere traditionele disciplines die wereldwijd bestaan zijn voorbeelden van soortgelijke visies. Met name de acupunctuur is inmiddels volledig in de Westerse wereld geaccepteerd.
Rei-Ki
Ook binnen de Reikitraditie wordt natuurlijk gebruik gemaakt van het fenomeen Ki. Je kan zeggen dat Reiki in principe gewoon Ki is. Ki die bewust toegepast en uitgezonden kan worden. Usui heeft zekere manieren of ' sleutels' ontdekt waarmee deze ReiKi doorgegeven en beheerst kan worden. Feitelijk is dat wat Reiki is. Reiki is dus ki, maar ki is niet altijd Reiki. Reiki is energie die van een afgescheiden en niet stromende toestand is getransformeerd tot energie die stroomt en verbonden is met alle leven en energie- met de Essentie van alles wat is. Deze Essentie is de bron van Reiki. Reiki bevindt zich overal in het universum en doordringt alles wat wij kennen.
De locatie van onze Ki
Lichamelijk gezien bevindt het Ki-punt zich in het bekken tussen navel en schaambeen in. Dit is logisch gezien het feit dat daar ons zwaartepunt ligt. Daar niet iedereen zich hiervan bewust is wordt het door velen ook niet gebruikt, omdat het in de westerse cultuur niet gewoon is om vanuit natuurlijke kracht en evenwicht te functioneren. We groeien op binnen een bepaald aangeleerd patroon en vergeten wie we en hoe we in wezen zijn. Met bepaalde oefeningen, maar ook door op een bepaalde manier in het leven te staan, kun je dit gebied als een soort accu laten fungeren voor de Ki- energie.
De bundeling van Ki vindt dus plaats in het lichaamscentrum, dat zich zou bevinden even onder de navel, in het zwaartepunt van het lichaam. Dit centrum wordt in de oosterse terminologie de Hara genoemd. Het Japanse woord "Hara" betekent eigenlijk "buik", hetgeen makkelijk tot misverstanden kan leiden, want het is in geen geval hetzelfde! De Hara is geen orgaan, maar een energiecentrum dat niet waarneembaar is, wel ervaarbaar. Pas na langdurige training wordt de Hara als energiecentrum duidelijk.
Het woord Ki betekent echter meer dan alleen energie. Het heeft tevens de betekenis van lucht, atmosfeer en adem. Innerlijke energie en ademhaling hangen dan ook heel direct met elkaar samen. Een juiste ademhaling is een eerste stap naar de bundeling van de innerlijke energie. En ook het begrip Hara hangt weer met beide genoemde begrippen samen. De ademhaling is geen oppervlakkige luchttoevoer die we in ons dagelijks leven kennen. Het is een diepe, geconcentreerde, beheerste vorm van ademhaling, die zijn centrum eveneens in de Hara, de onderbuik heeft liggen.
In de traditie van de Oosterse krijgskunsten speelt Ki eveneens een belangrijke rol. Zo kom je het begrip Ki niet alleen tegen in bijvoorbeeld Aikido en Tai-chi. Maar ook het hele fenomeen 'adem' en dan met name vanuit de onderbuik, plus de inzet van de Hara vormen cruciale (basis)-technieken bij een groot aantal vecht- en zelfverdedigingssporten.